Na rybach » Morskie linki i żyłki

Linka stalowa

narybach — Sun, 05 Apr 2009 19:44:50 +0000

Linki stalowe nadają się tylko i wyłącznie do łowienia z łodzi. Występują jako wielo- i jednowłókniste. Zaletą linek wielowłóknistych jest to, że się nie plączą, ale za to do pojedynczej linki stalowej można łatwo wiązać haczyki. Linki stalowe są nieodzowne podczas połowu przy dużych falach, mocnych prądach lub przy łowieniu w dryfie. Są tak cienkie, że nawet z minimalnym obciążeniem bez trudu tną największe fale. Można ich używać do łowienia z łodzi, ale nie wolno wykonywać nimi rzutów, ponieważ są zbyt sztywne, łatwo tworzą zwoje i wskutek tego plączą się. Można temu zapobiec utrzymując linkę w stałym naprężeniu. Przynętę podaje się bezpośrednio pod łódź, odwijając linkę z kołowrotka. Wadą linki stalowej jest to, że wymaga multiplikatora z metalową szpulą i wędzisk z przynajmniej jedną przelotką rolkową (szczytową, choć wskazane byłyby tu przelotki rolkowe na całej długości wędziska). Zwykłe przelotki nie są odporne na działanie drutu, którego tarcie żłobi w nich rowki.

Nierozciągliwy dakron

narybach — Sun, 05 Apr 2009 19:43:51 +0000

Plecionka dakronowa wytwarzana z włókien poliestrowych została uznana za duży krok do przodu, gdyż ułatwia życie wędkarzom łowiącym z łodzi, zwłaszcza tym, których interesuje zdobywanie rekordów w poszczególnych kategoriach wytrzymałości linki. Dakron pozwala uniknąć wielu problemów, jakie stwarza użycie żyłek nylonowych. W odróżnieniu od nylonu, dakron jest nierozciągliwy, co ogromnie pomaga przy wykrywaniu brań i zacinaniu ryb. Przenosi drgania o wiele lepiej niż żyłka. Kiedy się więc holuje niedużą rybę, można odnieść wrażenie, że ma się do czynienia z olbrzymem. Poza tym w przypadku dakronu wytrzymałość na węzłach jest wprost idealna. Jednak i dakron ma pewne minusy. Wysoka wytrzymałość na węzłach sprawia, że nawet najmniejszy supeł trzeba po prostu odciąć nożem, co jest stratą czasu i pieniędzy.

Nylo nowa żyłka

narybach — Sun, 05 Apr 2009 19:42:55 +0000

Jest bez wątpienia najbardziej popularna wśród wędkarzy, i nie bez powodu. Żyłka nylonowa jest tania, pozwala zarzucić zestaw dalej niż za pomocą innych linek i na ogół można jej używać w prawie wszystkich wędkarskich sytuacjach w wodzie o głębokości do 60 m i przy słabych falach pływowych.
Naturalna rozciągliwość żyłki nylonowej nie stanowi problemu na płyciznach. Jednak podczas łowienia na znacznych głębokościach przy mocnych falach stosując ten rodzaj żyłki ryzykujemy utratę ryb, ponieważ brania są niewyczuwalne. A jeśli nawet branie zostanie zarejestrowane, rozciągliwość żyłki zmniejsza siłę zacięcia i haczyk nie wbija się w pysk ryby wystarczająco mocno. Trzeba zacinać z ogromną siłą!
Są jednak sytuacje, w których rozciągliwość żyłki okazuje się przydatna, np. jeśli zdarzy ci się zaciąć zbyt mocno podczas łowienia w płytkiej wodzie lub walczyć z wyjątkowo silną rybą przy mocno zaciśniętym hamulcu albo za pomocą zbyt sztywnego wędziska. Mimo licznych zalet żyłkę nylonową cechuje słaba wytrzymałość na węzłach. Właśnie dlatego niedoświadczeni wędkarze, którzy nie potrafią właściwie ich wiązać, tracą często nawet połowę wytrzymałości żyłki.
Kolejna sprawa to niewłaściwa dbałość o stan żyłki. Po każdej wyprawie wędkarskiej trzeba koniecznie sprawdzić, czy żyłka nie uległa w którymś miejscu przetarciu, a tak¬że dokładnie opłukać kołowrotek.

Morskie linki i żytki

narybach — Sun, 05 Apr 2009 19:41:57 +0000

Podstawowe rodzaje linek do łowienia w morzu to żyłka nylonowa, plecionka dakronowa oraz linka
stalowa. Każda z nich ma swoje wady i zalety. Wędkarze morscy często przykładają nadmierną wagę do końcowego uzbrojenia (np. przyponów mających bezpośredni kontakt z rybą) i kołowrotków, jednocześnie zaniedbując to, co je łączy, czyli linkę. A przecież trzeba pamiętać, że każdy sprzęt ma tylko taką wytrzymałość, jak jego najsłabsze ogniwo. Wybór właściwej linki o odpowiedniej mocy zależy od miejsca połowu oraz gatunku łowionych ryb.